مرتضی جوهری

حال‌که چند شکست و خطر رسوایی گریبان مئیر آمیت رئیس وقت موساد را گرفته بود، باید دنبال یک پیروزی واقعی بود. شاید آمیت در چند مأموریت موفق شده بود، اما اینها پیروزی به شمار نمی‌رفتند و به دلیل عواقب و دردسرهایی که به دنبالشان ظاهر می شد، ارزش چندانی به عنوان یک دستاورد ماندگار نداشتند. به ویژه این که او با یک رقیب خطرناک و کینه توز به نام ایسر هارل روبرو بود. هارل تمام وقت خود را گذاشته بود تا نیش خود را به آمیت بزند. در واقع صهیونیست ها به دوستان و متحدان خود هم رحم نمی کنند. قبلاً هم ذکر شد که دوستان امروز صهیونیست ها، دشمنان فردای آنها خواهند شد؛ چراکه در دوستی پایبند نیستند و همیشه منافع خود را در روابط بین‌الملل ترجیح می دهند. ایالات متحده آمریکا نیز روزی به یکی از دشمنان سرسخت اسرائیل تبدیل خواهد شد. امروزه گزارش‌های متعددی وجود دارد که موساد و آمان در حال جاسوسی از دستگاه های دولتی و نظامی آمریکا هستند و از تمامی جزئیات پایگاه ها و مراکز نظامی این کشور خبر دارند و تمامی فرماندهان نظامی را به خوبی می شناسند و حتی مشخصات و سوابق زندگی هر سربازی که وارد ارتش ایالات متحده می شود را به دقت پیگیری می کنند. هر مشکل خانوادگی یا اسرار زندگی نظامی‌ها، شخصیت های مشهور و مقامات سیاسی آمریکایی که به دستشان بیفتد را برای روز مبادا در بخش رده بندی و طبقه بندی اطلاعات موساد نگهداری 
می کنند.
در اوایل دوره ریاست آمیت، صهیونیست ها به شدت نیازمند حمایت آمریکا بودند. آنها قصد داشتند ضربه ای کوبنده ای به کشورهای عربی وارد کنند و باید از نظر تسلیحاتی به خوبی تأمین می شدند. از طرف دیگر اگر با اعراب وارد جنگ می شدند با جنگنده هایی باید مقابله می کردند که ساخت شوروی بودند. اسرائیلی ها از ابتدا تمامی تمرکز خود را بر نیروی هوایی ارتش خود گذاشتند. آنها در جنگ های زمینی معمولاً ناتوان هستند؛ به همین دلیل در هر جنگی پیشدستی کرده و غافلگیرانه به بمباران تمامی مواضع دشمن می پردازند و پس از اطمینان از نابودی آنها، حمله زمینی را آغاز می کنند. از این رو قبل از حمله به ایران نیز سعی داشت تمامی متحدان ایران را در مرزهای زمینی مشترک خود از نظر نظامی 
فلج کند.
آمیت تصمیم می گیرد یکی از پروژه های ناتمام و شکست خورده زمان ریاست هارل را با موفقیت به پایان برساند تا با یک تیر چند نشان بزند. در آن زمان جنگنده های آمریکایی و اروپایی به ویژه «اف -۵» و «میراژ اف ۱» فرانسوی (Dassault Mirage F۱)، یک رقیب خطرناک و مرموز داشتند و آن «میگ ـ ۲۱» ساخت شوروی بود. این هواپیما از سال های ۱۹۵۹ و ۱۹۶۰ به پرواز درآمده بود. مصر که از دشمنان اصلی اسرائیل به شمار می رفت تعدادی از این جنگنده را در اختیار داشت و این می توانست برای خلبانان اسرائیلی در آسمان مشکل ساز باشد. همچنین ایالات متحده برای ارتقاء جنگنده های خود نیاز داشت از اسرار پرنده رقیب خود باخبر باشد.
ادامه دارد...